ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ
ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΙΣΗ
Λίγα λόγια για εμένα
Μαχμούντ Αουανταλλα ιατρός χειρουργός, λαπαροσκοπική χειρουργική, Laser. Παπαφλέσσα 3, Παλλήνη Αττικης, 15351
(διαβάστε περισσότερα)
ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ
Σύνδεσμοι


2696 αναγνώστες
Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009
13:52

Αξιολογήστε το άρθρο 
Δεν έχει αξιολογηθεί
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
11283 αναγνώστες
Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2009
23:20


ΚΙΡΣΟΚΗΛΗ

Τι είναι η κιρσοκήλη;


Η κιρσοκήλη είναι κιρσοειδής διεύρυνση (διάταση) των φλεβών που απομακρύνουν το αίμα από τους όρχεις (plexus pampiniformis). Σχετίζεται με τη μείωση της γονιμότητας του άνδρα και την αδυναμία τεκνοποίησης. Συναντάται στο 10 -15% περίπου του ανδρικού πληθυσμού.

Τι συμπτώματα προκαλεί η κιρσοκήλη;

Συνήθως είναι ασυμπτωματική. Οι περισσότεροι ασθενείς όταν έχουν συμπτώματα αναφέρουν αίσθημα βάρους, καύσος, τραβήγματος ή πόνου προς τον σύστοιχο όρχι.

Πώς γίνεται η διάγνωση της κιρσοκήλης;

1.    Κλινική εξέταση : με την επισκόπηση και την ψηλάφηση  των όρχεων,  ο ιατρός μπορεί να δει η/και να ψηλαφίσει τις διατεταγμένες φλέβες.

2.    Παρακλινικές εξετάσεις : Τriplex φλεβών - έγχρωμο υπερηχογράφημα (triplex) μελετά και φωτογραφίζει την κατάσταση και το βαθμό παλινδρόμησης στις φλέβες των όρχεων, και το σπερμοδιάγραμμα ( ποσοτική και ποιοτική εξέταση του σπέρματος)  που μελετά τον αριθμό, την κινητικότητα και τη μορφολογία των σπερματοζωαρίων

Ποια είναι η θεραπεία της κιρσοκήλης;

Η θεραπεία της κιρσοκήλης γίνεται χειρουργικά, γίνεται απολίνωση της αριστερής σπερματικής φλέβας με  ανοιχτή τομή η λαπαροσκοπικά

Με την λαπαροσκοπική τεχνική ο ασθενής επιστρέφει σπίτι του λίγες ώρες μετά από την επέμβαση και στη δουλεία του μετά από λίγες μέρες .

Η διόρθωση της κιρσοκήλης εξασφαλίζει τη διατήρηση της ποιότητας του σπέρματος ή τη βελτίωσή του σε ποσοστό που πλησιάζει το 80-90% που φαίνεται στο σπερμοδιάγραμμα τρείς με τέσσερις μήνες μετά την επέμβαση. και συνοδεύεται από επιτυχή σύλληψη στο 40%-50% των ζευγαριών μέσα στον πρώτο χρόνο.

www.youtube.com/watch

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
6 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
6951 αναγνώστες
Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2009
00:03

 

 

 

Θηλώματα

 

www.youtube.com/watch

 

 Τα Θηλώματα είναι μικρά εξογκώματα του δέρματος τα οποία εμφανίζονται σε πολλά σημεία του σώματος, κυρίως στο πρόσωπο , λαιμό, μηρογεννητικές πτυχές,

μασχάλες, ουροδόχο κύστη και στο τράχηλο της μήτρας.

είναι ιογενούς αιτιολογίας, και εαν δεν αφαιρεθουν πολλαπλασιάζονται και μεγαλώνουν.

Αξιολογήστε το άρθρο 
1 ψήφος
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
9275 αναγνώστες
Κυριακή, 16 Αυγούστου 2009
00:28

 

 

ΑΟΥΑΝΤΑΛΛΑ ΜΑΧΜΟΥΝΤ

Γενική Χειρουργική- Ραδιοχειρουργική
Χειρουργική Ογκολογία

Λαπαροσκοπική Χειρουργική

Laser

                                      www.doctor-a.gr

 

Ραγάδες του πρωκτού

 

 

  Τι είναι η ραγάδα?

Η ραγάδα του πρωκτικού δακτυλίου είναι μια επώδυνη πληγή της εξωτερικής επίστρωσης του πρωκτικού σωλήνα. Προκαλεί πόνο που κρατάει πάνω από 15 λεπτά μετά από κάθε αφόδευση.

 

 

 Τι προκαλεί την ραγάδα?

Η κύρια αιτία της ραγάδας θεωρείται η χρόνια δυσκοιλιότητα που προκαλεί τον τραυματισμό του πρωκτού από μια μεγάλη και συμπαγή κένωση. Άλλη πιο σπάνια αιτία είναι η έντονη διάρροια και ο παραβιασμός του πρωκτού με διάφορα αντικείμενα.

 Τι συμπτώματα προκαλεί η ραγάδα?

Προκαλεί οξύ και δυνατό πόνο με έντονο σπασμό των σφιγκτήρων που κρατάει πάνω από 15 λεπτά μετά από κάθε αφόδευση. Αιμορραγία και μερικές φορές και φαγούρα. Αν έχετε αυτά τα συμπτώματα τότε θα πρέπει να εξεταστείτε άμεσα από ιατρό .

 Πώς γίνεται η διάγνωση της ραγάδας?

Γίνεται εντελώς ανώδυνα, βασίζεται κυρίως στο ιστορικό και τα συμπτώματα και μετά ο ιατρός θα κάνει  μια απλή επισκόπηση (ματιά) στην περιοχή.

 

 Τι θεραπείες γίνονται για τη ραγάδα?

 Για να κλείσει το συντομότερο πρέπει κανείς «να την αφήσει ήσυχη». Φροντίζετε να έχετε όσο πιο μαλακά κόπρανα, χρησιμοποιώντας φυτικές ίνες ή και παραφινέλαιο, και πριν την αφόδευση χρησιμοποιήστε τοπικά αλοιφή με αναισθητικό για να ελαττώσετε τον πόνο. Μετά την αφόδευση δεν σκουπιζόσαστε με χαρτί τουαλέτας, αλλά κάνετε προσεκτικά μπιντέ με χλιαρό νερό.

Αν η ραγάδα δεν κλείσει σύντομα, τότε χρειάζεται χειρουργική αντιμετώπιση για τη θεραπεία της. Το είδος της χειρουργικής αντιμετώπισης είναι απόφαση του χειρουργού και εξαρτάται από την ίδια την πάθηση αλλά και από την ηλικία, το φύλο και αν συνυπάρχουν και άλλες παθήσεις στην περιοχή. Η χειρουργική επέμβαση είναι απλή, διαρκεί λίγα λεπτά και είναι οριστικά θεραπευτική. Ο ασθενής επιστρέφει αυθημερόν σπίτι του και την επόμενη ημέρα στην δουλειά του.

www.doctor-a.gr

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
10 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
39079 αναγνώστες
Πέμπτη, 6 Αυγούστου 2009
23:28

www.youtube.com/watch

Ο ΘΥΡΕΟΕΙΔΗΣ ΑΔΕΝΑΣ

 

 

 Τι είναι ο θυρεοειδής αδένας?

Ο θυρεοειδής είναι ένας από τους πιο σημαντικούς αδένες του ενδοκρινικού μας συστήματος. Βρίσκεται στο λαιμό ακριβώς μπροστά από το λάρυγγα και αποτελείται από δύο τμήματα δεξιό και αριστερό που ονομάζονται λοβοί, συνδεδεμένοι με ένα στενό μέρος, τον ισθμό. Έχει σχήμα πεταλούδας.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Τι δουλειά κάνει ο θυρεοειδής αδένας?

O θυρεοειδής αδένας παράγει τρεις βασικές και πολύ σπουδαίες ορμόνες τη θυροξίνη (γνωστή και ως Τ4), την τριιωδοθυρονίνη (γνωστή και ως Τ3) και την καλσιτονίνη.

Για την παραγωγή των θυρεοειδικών ορμονών απαραίτητο στοιχείο είναι το Ιώδιο. Η έλλειψη Ιωδίου οδηγεί μοιραία σε μειωμένη παραγωγή ορμονών(υπολειτουργία του αδένα). Πηγές πλούσιες σε Ιώδιο είναι οι θαλασσινές τροφές. Ένδεια Ιωδίου παρουσιάζεται κυρίως σε ορεινές περιοχές όπου συνήθως λείπουν τα θαλασσινά. Σήμερα με την ιωδίωση του μαγειρικού αλατιού ένδεια Ιωδίου σπάνια παρατηρείται.

 Που χρησιμεύουν Οι θυρεοειδικές ορμόνες?

Οι θυρεοειδικές ορμόνες χρησιμεύουν κυρίως για τη ρύθμιση του μεταβολισμού. Στη βρεφική και παιδική ηλικία είναι σπουδαίος ο ρόλος των θυρεοειδικών ορμονών για τη σωματική και πνευματική ανάπτυξή. Έτσι έλλειψη των θυροειδικών ορμονών στην ηλικία αυτή οδηγεί σε σημαντική σωματική και πνευματική καθυστέρηση (οι λεγόμενοι κρετίνοι).

 Ποιες είναι οι παθήσεις του θυρεοειδούς?

1)      Υπερθυρεοειδισμός : υπέρ-λειτουργία του θυρεοειδούς με υπερέκκριση θυρεοειδικών ορμονών. Δύο είναι οι κυριότερες μορφές υπερθυρεοειδισμού ήτοι:

Η τοξική διάχυτος βρογχοκήλη ή όπως είναι και πιο ιατρικά γνωστή νόσος του Graves Basedow όπου όλος ο θυρεοειδής αδένας υπέρ-λειτουργεί .

Η τοξική οζώδης βρογχοκήλη όπου στο θυρεοειδή αναπτύσσεται ένας ή περισσότεροι όζοι. Αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως και αποτελεσματικά οδηγεί σε σοβαρές επιπλοκές όπως :

1) Καρδιολογικές επιπλοκές. Ο υπερθυρεοειδισμός μπορεί να προκαλέσει κολπικό πτερυγισμό και συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, καταστάσεις που μπορεί να θέτουν σε άμεσο κίνδυνο την ζωή σε περίπτωση που δεν αντιμετωπιστούν εγκαίρως και αποτελεσματικά.

2) Οστεοπόρωση.

3) Θυρεοτοξίκωση. Πρόκειται για σοβαρή κατάσταση ταχείας και αιφνίδιας επιδείνωσης των συμπτωμάτων του υπερθυρεοειδισμού στην οποία ο ασθενής εμφανίζει έντονη ταχυκαρδία, πυρετό ή και παραλήρημα. Πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα καθώς μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή του ασθενούς.

     2) Υποθυρεοειδισμός: υπολειτουργία με μειωμένη έκκριση ορμονών. Οφείλεται σε παθήσεις του ιδίου το αδένα αλλά και σε παθήσεις άλλων αδένων που προκαλούν υπολειτουργία του θυρεοειδούς αδένας. Η διαχωρισμός της αιτίας που προκάλεσε του υποθυρεοειδισμό είναι απαραίτητη για την σωστή αντιμετώπιση της πάθησης. Αν δεν αντιμετωπισθεί, οι ενήλικες εκδηλώνουν σωματική και πνευματική νωθρότητα, με μεγάλη ευαισθησία στο κρύο, και με δέρμα ξερό και άγριο. Σε πιο προχωρημένες μορφές μπορεί να συγκεντρωθεί υγρό μέσα στην κοιλιά (ασκίτης) ή γύρω από την καρδιά (περικαρδίτις).

Στη βρεφική ηλικία η έλλειψη θυρεοειδικών ορμονών οδηγεί σε σωματική και πνευματική καθυστέρηση. Η καθυστέρηση της διάγνωσης και αντιμετώπισης  προκαλεί απώλεια πνευματικών ικανοτήτων.

Διόγκωση του θυρεοειδούς : η λεγόμενη  βρογχοκήλη, με η χωρίς υπέρ ή υπό-λειτουργία του αδένα.

3)     Όζοι του θυρεοειδούς : μονήρης η πολλαπλοί.

4)     Καρκίνοι του θυρεοειδούς .

5)     Θυρεοειδίτιδα : φλεγμονές του αδένα.

 

 

 

 

ΟΖΟΙ ΤΟΥ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ ΑΔΕΝΑΣ

 

 Τι είναι οι θυρεοειδικοί όζοι?

Θυρεοειδικός όζος είναι μια διόγκωση μέσα στον κατά τα άλλα φυσιολογικό αδένα  και είναι σχετικά συχνοί. Οι όζοι χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τους ψυχρούς (85%) και τους θερμούς (15%).

  Τι είναι ψυχροί όζοι?

Οι ψυχροί όζοι δεν είναι λειτουργικοί, δηλαδή δεν παράγουν θυρεοειδικές ορμόνες, δεν προσλαμβάνουν ιώδιο και έτσι δεν σκιαγραφούνται στο σπινθηρογράφημα. Έχουν περίπου 21%  πιθανότητα να είναι κακοήθεις.

 

 

                                                                 

               

Τι είναι θερμοί όζοι όζος                                                                                                     

Οι θερμοί όζοι, παράγουν θυρεοειδικές ορμόνες, προσλαμβάνουν ιώδιο και σκιαγραφούνται στο σπινθηρογράφημα, ενώ σχεδόν είναι πάντοτε καλοήθεις.

 Τι συμπτώματα προκαλούν οι θυρεοειδικοί όζοι?

Συνήθως δεν προκαλούν συμπτώματα, όταν, όμως  πιέζουν τα γειτονικά όργανα προκαλούν: την αίσθηση  μάζας στο λαιμό, δυσκολία στην κατάποση, βραχνάς φωνής, και βήχας. Ο όζος μπορεί να παράγει μεγάλες ποσότητες θυρεοειδικών ορμονών  (υπέρ-λειτουργικός όζος), προκαλώντας συμπτώματα υπερθυρεοειδισμός (ταχυκαρδία «γρήγορος σφυγμός», απώλεια βάρος, καταβολή, κόπωση, νευρικότητα, αϋπνία, εφίδρωση, διάρροια και τρέμολο κυρίως στα χέρια).

 

 

 Πώς γίνεται η διάγνωση των όζων?

Η διάγνωση γίνεται με:

1. Την κλινική εξέταση:

 Πάνω από 8% των όζων ‘’πιάνονται’’ στην ψηλάφηση από τον ιατρό. 

2. των υπερηχογράφημα :

Το υπερηχογράφημα μετρά τον όγκο του αδένα και τον αριθμό και το μέγεθος των όζων όταν υπάρχουν. Ανιχνεύει όζους μέχρι 2-4 χιλ. Ανάλογα με τη σύσταση τους οι όζοι διακρίνονται σε συμπαγείς, κυστικοί και μεικτοί δηλαδή με συμπαγή και κυστικά στοιχεία .Οι καθαρά κυστικοί όζοι είναι πάρα πολύ σπάνιοι. Αν και το υπερηχογράφημα δεν μας βοηθά στον διαχωρισμό καλοήθων και κακοήθων όζων, οι περισσότεροι όζοι με κακοήθεια είναι συμπαγείς, ακανόνιστοι και υποηχογενείς. Αποτιτανώσεις υπάρχουν σε 10-15% όλων των όζων και όταν εντοπίζονται στη περιφέρεια του όζου είναι υπέρ της καλοήθειας ενώ όταν οι αποτιτανώσεις εντοπίζονται  μέσα στον όζο είναι πιθανόν να πρόκειται για καρκίνωμα.

3. των σπινθηρογράφημα :

Το σπινθηρογράφημα γίνεται με την χορήγηση ραδιενεργού ιωδίου, που προσλαμβάνεται από τον αδένα. Ανάλογα με τον βαθμό πρόσληψης, οι όζοι χωρίζονται σε ψυχρούς και θερμούς. Δεν μπορεί να μας διαχωρίσει εάν ένας όζος είναι καλοήθης η κακοήθης αλλά μπορεί να μας δώσει την πληροφορία εάν ο όζος έχει αυξημένες πιθανότητες να έχει κακοήθεια. Είναι γνωστό ότι το 21% περίπου των ψυχρών είναι κακοήθεις και αυτοί που δεν είναι ακόμα, έχουν μεγάλη πιθανότητα να γίνουν.

 Τι είναι βιοψία δια βελόνης (FNA)?

Η βιοψία με λεπτή βελόνα (ΠΛΒ) (FNA) είναι η λήψη κυττάρων από τον όζο για να εξετασθούν από τον κυτταρολόγο ιατρό. Τα αποτελέσματα τα οποία μπορούμε να πάρουμε είναι καλοήθης, κακοήθης και απροσδιόριστο (ύποπτο). Η αξιοπιστία της μεθόδου είναι αμφιλεγόμενη και εξαρτάται από την εμπειρία του γιατρού που κάνει την βιοψία και την ικανότητα του κυτταρολόγου να αξιολογεί τα ευρήματα που υπάρχουν. Τα ψευδώς αρνητικά κυτταρολογικά αποτελέσματα που οφείλονται στην εμπειρία του κυτταρολόγου φτάνουν τα 10%. Μια ανεπαρκής λήψη υλικού είναι μια αιτία για να έχει κανείς ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα και αυτό αφορά το 20% των βιοψιών όπου λίγα μόνο κύτταρα υπάρχουν στο υλικό παρακέντησης και είναι αδύνατο η στήριξη μιας ασφαλούς διάγνωσης. Στους αιμορραγικούς όζους και στην πολυοζώδεις βρογχοκήλες η FNA είναι αναξιόπιστη και επικίνδυνη διότι πρέπει να γίνονται πολλές βιοψίες και σε πολλά σημεία . Δεν μπορεί να διαχωρίσει το θυλακιώδες αδένωμα ( καλοήθης όγκο) από τον θυλακιώδες καρκίνωμα που αποτελεί το 15% των καρκίνων του αδένα. Δεν μπορεί να διαγνώσει το καρκίνωμα Hurthle (Hurthle cell carcinoma) το θυρεοειδούς που αποτελεί το 5% των καρκίνων του αδένα. Έτσι ένας στους δυο ασθενής μπορεί να έχει αρνητικό αποτέλεσμα στην εξέταση ενώ έχει καρκίνο. Γι’ αυτό το λόγω, μόνο το θετικό αποτέλεσμα για καρκίνο αξιολογείται.

Σε μια εργασία που δημοσιεύθηκε από το Λαϊκό νοσοκομείο στην Ελληνική Χειρουργική 1997, 69:355-359 σε 6 ψυχρός όζος του θυρεοειδούς που χειρουργήθηκαν με αρνητική κυτταρολογική εξέταση υλικού παρακέντησης με λεπτή βελόνα (ΠΛΒ) (FNA), έδειξαν ότι ήταν καρκίνοι. Ποσοστό αποτυχίας της(ΠΛΒ) σε αυτή τη σειρά είναι 100%.              

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Τα ποσοστά έχουν ακαδημαϊκή σημασία, όταν κάτι συμβαίνει σε σένα, το ποσοστό είναι πάντοτε 100%.

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ


Ο καρκίνος του θυρεοειδούς δεν ήταν πολύ συχνός πριν από τριάντα χρόνια. Η αυξητική τάση τα τελευταία εικοσαετίας κάνουν  την έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία πολύ σημαντικές γιατί στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ιάσιμος. Ο καρκίνος του θυρεοειδούς αδένα μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Είναι ποιο συχνό στις γυναίκες και οι περισσότερες περιπτώσεις εκδηλώνονται μετά την ηλικία των 35 ετών.

 Τι συμπτώματα προκαλεί ο καρκίνος του θυρεοειδούς?

Συνήθως τίποτε, σε παραμελημένες περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στην κατάποση, βήχας και βραχνάδα. Για αυτό η εξέταση από τον ιατρό είναι σημαντική στην έγκαιρη διάγνωση.

 Παράγοντες και καταστάσεις που προκαλούν καρκίνο θυρεοειδούς είναι:

1. ιστορικό προηγηθείσης ακτινοβολίας στην περιοχή του λαιμού, ειδικά σε παιδική ή εφηβική ηλικία. Ο καρκίνος εμφανίζεται 10-30 χρόνια μετά την ακτινοβολία. 

2. έκθεση η διαβίωση κοντά σε περιοχή με υψηλά ποσοστά ραδιενέργειας στο περιβάλλον (μεγάλη αύξηση του καρκίνου του θυρεοειδή μετά από ΤΣΕΡΝΟΜΠΥΛ «Chernobyl» και την πυρηνική δόκιμη των ΗΠΑ στην Utah).

3. όζοι, διόγκωση (βρογχοκήλη) και φλεγμονές του θυρεοειδή.

4. ιστορικό μυελοειδές καρκίνο στην οικογένεια.

5. έλλειψη ιωδίου.

Υπάρχουν 4 διαφορετικά είδη καρκίνου θυρεοειδούς:

1. Θυλακιώδες, 10-15% του συνόλου, μέτριας κακοήθειας, έγκαιρη διάγνωση ισοδυναμεί με πολύ καλή πρόγνωση.

2. Θηλώδες, 80%, ο πιο συνηθισμένος με την καλύτερη πρόγνωσης σε περίπτωση έγκαιρης διάγνωσης.

3. Μυελοειδές, 5-10%, μεγαλύτερης κακοήθειας από τους προηγούμενους, συνήθως έχει κληρονομικότητα.

4. Αναπλαστικό, πολύ σπάνιο και πολύ επιθετικό καρκίνωμα.

Σημαντικό : οι πιο συχνοί καρκίνοι του θυρεοειδούς (θυλακιώδες και θηλώδες) δεν είναι θανατηφόροι εφόσον γίνει έγκαιρη θεραπεία.

 Πώς αντιμετωπίζεται ο καρκίνος του θυρεοειδούς?

Η χειρουργική αφαίρεση είναι η θεραπεία εκλογής του καρκίνου του θυρεοειδούς. λόγω της πολυεστιακής φύσης του καρκίνου(βρίσκεται σε πολλά σημεία στον ίδιο αδένα) επίσης και οι δυσκολίες μιας επανεγχείρησης. Η ολική θυρεοειδεκτομή  ( αφαίρεση ολόκληρο του αδένα), είναι η ποιο ενδεδειγμένη μέθοδος για την θεραπεία του καρκίνου.

 Σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτείται και ο καθαρισμός όλων των λεμφαδένων της περιοχής.
Επιπλέον στις περισσότερες περιπτώσεις απαιτείται η λήψη δόσης θεραπευτικού ραδιενεργού ιωδίου, μετά την εγχείρηση.

 Τι επιπλοκές μπορούν να συμβούν μετά από θυρεοειδεκτομή?

Αιμορραγία και μόλυνση του χειρουργικού πεδίου: Σπάνια συμβαίνουν και είναι παροδικές και αντιμετωπίσιμες επιπλοκές.

Υπασβεστιαιμία: Η πτώση του επιπέδου αίματος του ασβεστίου, οφείλεται στην υπολειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων (τέσσερεις στον αριθμό που βρίσκονται στο πίσω μέρος του θυρεοειδικού αδένα. Η Υπασβεστιαιμία είναι συνήθως παροδική και σε σπάνιες περιπτώσεις είναι μόνιμη.

Τραυματισμός λαρυγγικού νεύρου ή Πάρεση φωνητικών χορδών ή βραχνάς φωνής:

 

Δυο νεύρα που βρίσκονται αριστερά και δεξιά στο πίσω μέρος του θυρεοειδικού αδένα ( παλίνδρομο λαρυγγικό νεύρο), νερώνουν και ρυθμίζουν τις κινήσεις των φωνητικών χορδών. Οποιοδήποτε τραυματισμό τους προκαλεί πάρεση η παράλυση των φωνητικών χορδών με βραχνάς φωνής, ανάλογα με την σοβαρότητα του τραυματισμού η βραχνάδα μπορεί ναι είναι προσωρινή η σπανίους μόνιμη.

Η λεπτοί χειρουργικοί χειρισμοί καθώς και η εμπειρία του χειρουργού μειώνουν κατά πολύ την εμφάνιση των παραπάνω επιπλοκών.

 

www.youtube.com/watch

 

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
48 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σελίδα 3 από 5<12345>

Σχετικά με το blog
ΣΥΓΧΚΟΡΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ
ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑ 3,ΠΑΛΛΗΝΗ,15351
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις